Geomorfologia Kotlina Grudziądzka jako przedłużenie ku północy Fordońskiej Doliny Wisły, stanowi wyraźne rozszerzenie doliny Wisły na przestrzeni od Sartowic-Podwiesk po Warlubie-Leśniewo-Mokre. Jej długość wynosi ok. 24 km, a szerokość 18 kmAugustowski Bolesław. Charakterystyka geomorfologiczna. [w.] Dolina Dolnej Wisły. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk 1982. Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź, s. 61-79. . Rzeźba terenu jest dosyć złożona i urozmaicona.
W sprzyjających warunkach ukształtowania powierzchni dla meandrowania Wisły i związanej z tym silnej erozji zakolowej powstało duże rozszerzenie doliny. Ponadto w obrębie zakoli rozwinęły się znacznej wielkości wzgórza meandrowe w następstwie równocześnie działającej z erozją boczną erozji wgłębnej. Wzgórz meandrowych jest tu trzy i noszą one podobną jak na wybrzeżu nazwę: kępy. Są to kolejno: Kępa Górnej Grupy (nazwa miejscowości Górna Grupa) – na lewobrzeżu Wisły, wymiary 6×4 km, Kępa Forteczna – na prawobrzeżu, po północnej stronie Grudziądza, wymiary 5×3,8 km, Kępa Strzemięcińska – po południowej stronie Grudziądza, wymiary 5×1,5 km. Wysokości kęp nawiązują do okalających basen wysoczyzn i wynoszą kolejno: 77, 86 i 79 m n.p.m. Przy wysokości 18 m n.p.m. lustra wody w Wiśle deniwelacje terenu w Basenie Grudziądzkim sięgają 68 m.