Charakterystyka Mezoregion stanowi kotlinowate rozszerzenie doliny Wisły, ciągnące się po obu brzegach rzeki na wysokości do 20 m n.p.m. Dno doliny obniża się od 21 m n.p.m. pod Świeciem do 14 m koło Nowego. Szerokość kotliny dochodzi do 15 km, a jego powierzchnia do 300 km2. Kotlina powstała w miejscu zmiany kierunku pierwotnego odpływu wód Prawisły z południowo-zachodniego na północno-wschodni pod koniec fazy pomorskiej zlodowacenia bałtyckiego.
Martwe zakola dolinne po wschodniej i zachodniej stronie współczesnej doliny zalewowej są wypełnione piaskami, na których powstały wydmy śródlądowe, starorzecza, rynny podlodowcowe i zabagnienia, a także jeziora wytopiskowe.
Kępa Grupy i zachodni martwy meander dolinny są zalesione. Las zachował się częściowo również we wschodnim meandrze na południe od Grudziądza.
Podział na mikroregiony T. Gacki i J. Szukalski w pracy „Dolina Dolnej Wisły” wyróżnili w dnie doliny 13 mikroregionów: 6 na lewym brzegu i 7 na prawym brzegu koryta WisłyGacki Tadeusz, Szukalski Jerzy. Morfostruktura krajobrazu i zróżnicowanie regionalne. [w.] Dolina Dolnej Wisły. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk 1982. Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź, s. 61-79.