Był autorem i współautorem około 175 rozpraw naukowych oraz (od 1911) współwydawcą niemieckiego periodyku neurologicznego „Ergebnisse der Neurologie und Psychiatrie”. Muzeum Moskiewskiej Akademii Medycznej im. Iwana Seczenowa ma odrębną ekspozycje poświęconą postaci Łazara Minora. Był powszechnie szanowany wśród pacjentów oraz uczniów, do których m.in. zaliczyć należy: Michaiła Krolla, Wasilija Kramera, Aleksandra Grinsztejna, Lwa Czlienowa i Aleksandra Złatowierowa.
Jego młodszy brat Osip (1861–1932) był znanym działaczem socjalistycznym i delegatem do Dumy Moskiewskiej (1917), a następnie (na emigracji od 1919) działaczem syjonistycznym.
Bliskim kuzynem Łazara (bratankiem ojca) był historyk-orientalista Vladimir Minorsky.
Wybrane prace Centrale Hämatomyelie. 1892 Das erbliche Zittern. W: Handbuch der Neurologie. XVI. Berlin 1936. Zur Pathologie der traumatischen Affectionen des unteren Rückenmarksabschnittes. Das Gebiet des Epiconus. 1901 Prof. A. Koschewnikoffs. 1902 Zur Pathologie des Epiconus medullaris. 1906
Przypisy