1 (Wschodniopruska) Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę, Belgię i Francję oraz w ataku na Związek Radziecki.
Historia Utworzona w październiku 1934 jako I Dowództwo Artylerii, miejsce stacjonowania sztabu Królewiec, później na mocy rozkazu z 3 lutego 1936 sztab przeniesiono do Wystrucia. Na mocy rozkazu z 15 października 1935 otrzymała oficjalną nazwę 1 Dywizja Piechoty. Stacjonowała w I Okręgu Wojskowym.
Zmobilizowana pod koniec sierpnia 1939 i ześrodkowana nad granicą polsko-niemiecką w obszarze poligonu Muszaki. Weszła w skład Korpusu „Wodrig”. W ciągu pierwszych czterech dni wojny oddziały dywizji toczyły ciężkie walki o przełamanie polskich fortyfikacji granicznych na północ od Mławy. Następnie rozpoczęła walki o przeprawę przez Narew w rejonie miejscowości Różan oraz w następnych dniach wywalczyła w walkach przejście przez Bug w rejonie miejscowości Brok. w drugiej i trzeciej dekadzie września toczyła walki w obszarze Kałuszyn – Siedlce – Garwolin – Mińsk Mazowiecki – Otwock. Po zakończeniu kampanii w Polsce, dywizja do końca listopada 1939 odgrywała rolę oddziału osłonowego na linii demarkacyjnej rodziecko-niemieckiej pomiędzy Bugiem a Narwią.