Dolina Ilanki – największy torfowiskowo-leśny rezerwat przyrody w województwie lubuskim. Jest położony na terenie gminy Torzym, w powiecie sulęcińskim. Został utworzony na mocy Rozporządzenia Wojewody Lubuskiego Nr 11 z dnia 6 grudnia 2000 roku. Zajmuje powierzchnię 239,53 ha (akt powołujący podawał 239,23 ha).
Ochrona Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych różnego rodzaju torfowisk, zespołów źródeł w obrębie naturalnego i półnaturalnego krajobrazu wyróżniającego się bogactwem flory, fauny i swoistych, rzadkich fitocenoz.
Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2016 roku (z późniejszymi zmianami), obszar rezerwatu objęty jest ochroną ścisłą (na powierzchni 86,69 ha), czynną (104,19 ha) i krajobrazową (48,65 ha).
Charakterystyka rezerwatu Rezerwat obejmuje najciekawszy przyrodniczo fragment doliny Ilanki z jeziorem Pniów. Dolina ma zróżnicowany charakter, na odcinku bliższym miasta Torzymia jej szerokość sięga 1,0 km. Rzeka meandruje tu wśród torfowisk niskich na podłożu wapiennym (ich łączna powierzchnia wynosi około 90,0 ha), jednych z najlepiej zachowanych na ziemi lubuskiej. Krawędź doliny jest wysoka, porośnięta lasami sosnowymi i bukowymi. Podłoże torfowisk jest silnie uwodnione. Jezioro Pniów otacza ruchome pło zarastające taflę wody.