Ślady osadnictwa przedlokacyjnego i lokacyjnego miasta Z badań przeprowadzonych przez niemieckich i polskich archeologów wynika, że ziemia gryficka była zasiedlona w okresie neolitu. Świadectwem kultury materialnej tego okresu są znaleziska w Bielikowie, Gąbinie, Gosławiu, Pruszczu i Strzykocinie, które zostały potwierdzone w późniejszym okresie. Ponadto stwierdzono zasiedlenie tych terenów w późniejszym okresie (epoka brązu), tj. w Kołomąciu, Kępie, Mojszewku, Rewalu, Smolęcinie, Wyszkowie, Cerkwicy, Niedźwiedziskach, Rogozinie, Niedyszu, Chomętowie, Skrobotowie, Rzęskowie, Wołczynie, Witnie i Trzebuszu .
Badania na podstawie źródeł przekazują, że tereny te w II w. n.e. były zamieszkane przez ludy germańskie. W traktacie Ptolemeusza – Geografia (gr.) Γεωγραφικὴ Ὑφήγησις (II w. n.e.) wymienione zostały wśród tych ludów te, które zamieszkiwały tereny dzisiejszego Pomorza Zachodniego i Gdańskiego. Współczesne badania nad traktatem (D. Stichtenoth) wskazują, że tereny od Zalewu Szczecińskiego na wschód po rzekę Wieprzę były zasiedlone przez Sidinów.