Ich zachodnimi sąsiadami byli Farodinowie a wschodnimi Rutikliowie.
Badania archeologiczne nie potwierdziły ciągłości osadniczej tych terenów, dla Gryfic sięgającej V okresu brązu (okres halsztacki) – kultury łużyckiej, czy późniejszego okresu – kultury jastorfskiejChodzi o książęce groby grupy lubieszewskiej, sięgające IV w. p.n.e. Badania archeologiczne potwierdziły czasową ciągłość osadniczą od IV w. p.n.e. do I w. n.e. . Niektórzy badacze, w oparciu o ślady, świadczące o rozwijającym się w tej okolicy – V i VII/VIII w. dość zwartym osadnictwie wczesnośredniowiecznym – przypuszczali, że początek miastu dały trzy osady z ok. X w., z czego jedna (być może gród?) mogła stanowić podłoże pod przyszłą lokację. Lokowanie miasta na terenie zagospodarowanym sprzed XIII w. potwierdziły współczesne badania archeologiczne. Archeolog Marek Dworaczyk odkopał i opisał pozostałości osady (paleniska i artefaktów), z silnymi wpływami kultury halsztackiej (V okres brązu, tj. X-VIII w. p.n.e.) na terenie miasta lokacyjnego, na działkach obecnego Urzędu Skarbowego w Gryficach przy ul. Niepodległości. Osada ciągnęła się w kierunku północno-wschodnim na obecny plac Zwycięstwa.