W roku 533 Sardynia przeszła w ręce Bizancjum i zdaniem niektórych badaczy po tej dacie mógł powstać kodeks, ponieważ wtedy było większe zapotrzebowanie na kodeksy bilingwiczneH.J. Vogels, Der Codex Claromontanus der Paulinische Briefe, w: H.G. Wood (ed.), Amicitiae corolla (Harris Festschrift), London 1933, s. 274–299.. E.A. Lowe datował kodeks na V wiek, Sabatier datował na VI wiek, Montfaucon na VII wiek, Hug na VIII wiekThomas Hartwell Horne, An Introduction to the Critical Study and Knowledge of the Holy Scriptures, Printed for T. Cadell, 1828, s. 137.. Od połowy XIX wieku większość badaczy opowiada się za VI wiekiem (Ayuso, Bovier, Kilpatrick, Merk, Nestle, Souter, Tischendorf, Vogels, Wordsworth). Oficjalna data kodeksu, podawana przez INTF, to wiek VI.

Kodeks z Clermont został później dwukrotnie przepisany (Dabs1 Sangemanensis, IX wiek;