2 Pomorski samodzielny zmotoryzowany przeciwpancerny batalion miotaczy ognia – samodzielny pododdział wojsk chemicznych ludowego Wojska Polskiego.
Przeznaczony do zwalczania broni pancernej i siły żywej przeciwnika za pomocą fugasowych i plecakowych miotaczy ognia. W działaniach bojowych był szczególnie przydatny w walkach ulicznych, przy niszczeniu bunkrów i punktów umocnionych.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany według etatu 011/37 we wsi Michajłowka w rejonie Sum na podstawie rozkazu dowódcy 1 Armii Polskiej nr 05 z 7 maja 1944 jako jednostka 1 Armii Wojska Polskiego.
Przysięgę żołnierze batalionu złożyli we wsi Groszówka obecnie leżącej w granicach Starej Miłosny 26 października 1944. Rozkazem Naczelnego Dowódcy Armii Radzieckiej nr 078 z 4 maja 1945 oraz rozkazem dowódcy 1 Armii WP nr 0188 z 6 maja 1945, batalion otrzymał nazwę „Pomorski”. Rozkazem NDWP nr 130 z 21 czerwca1945 odznaczony został Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy.
Z chwilą powstania okręgów wojskowych 2 bmo włączono do OW Śląsk. W połowie września 1945 roku 2 batalion miotaczy ognia przeformowano na 2 batalion obrony przeciwchemicznej. Na początku 1946 zmniejszono liczbę żołnierzy o 43%.