kolumienki zamkniętej łukiem trójlistnym.
Ewangeliarz Samuela zawiera rękopisy z miniaturami wykonane najprawdopodobniej w Augsburgu w 2 ćwierci IX w. Przednia oprawa jest późniejsza, pochodząca z miejscowego warsztatu złotniczego pośrodku zawiera dwie złote blachy z reliefowymi przedstawieniami Marii z Dzieciątkiem w typie sedes sapientiae. Poniżej dwa wizerunki świętych Dionizego i Serwacego.
Ewangeliarz Ottona I i Adelajdy zawiera tekst z miniaturami datowany na ok. 1000 r. Oprawa wykonana in situ ok. 1220–30 jest pokryta romańską blachą złoconą, kameryzowana, zdobiona misternym filigranem zawiera pośrodku wtórnie wstawiony relief wykonany z kości słoniowej z czterema scenami z życia Chrystusa: Boże Narodzenie, Chrzest, Ukrzyżowanie i Zdjęcie z krzyża. Reliefy o stylu bizantyńskim wykonane zostały w Konstantynopolu.
Ewangeliarz św. Wiperta – przykład późnogotyckiej sztuki z 1 ćwierci XVI stulecia; pośrodku wierzchniej oprawy, pokrytej złotą blachą z ażurowym filigranem, umieszczono wizerunek Chrystusa w typie Salvator Mundi.