Troska staje się samodzielnie wybraną zasadą osądu moralnego, która pozostaje psychologiczna w zakresie zainteresowania związkami i odpowiedzią na potrzeby innych, ale staje się uniwersalna, gdy chodzi o potępienie wyzysku i krzywdy.
Prace Gilligan stały się ważnym głosem w XX-wiecznej etyce i klasycznymi pracami dla filozofii feministycznej. Koncepcja etyki troski została następnie rozwinięta przez Nel Noddings.
Krytyka Poglądy wyrażone przez Carol Gilligan, szczególnie w In A Different Voice spotkały się z szeroką krytyką, obejmująca zarówno kwestie metodologiczne i merytoryczne. Stosunkowo wyważona polemikę podjęła Wendy Kaminer w Fearful Freedom: Women's Flight From EqualityWendy Kaminer, Fearful Freedom: Women's Flight From Equality, Addison-Wesley, 1990 kwestionując przypisaną kobietom większą skłonność do opiekowania się innymi. Równie ograniczona krytykę wyraziła Carol Travis wThe Mismeasure of WomanCarol Tavris, The Mismeasure of Woman, Simon & Schuster, 1992 sugerując wyciąganie przez Gilligan zbyt pochopnych wniosków na podstawie niewielkich różnic tym samym ignorując męskie pragnienie bliskości i kobiece do niezależności.