W późniejszych latach powstały klasztory w kilkunastu miejscowościach (Kamień, Sucha Beskidzka, Wolbrom, Kłodawa, Kłobuck, Kraśnik, Kurozwęki oraz Wilno, Krzemieniec, Słonim, Bychów i Ozierany na dawnych Kresach Wschodnich). W czasie zaborów większość klasztorów uległa likwidacji, w tym w 1810 roku klasztor w Kaliszu. Ocalał jedynie klasztor w Krakowie, podniesiony w 1861 do rangi opactwa. Po 1945 roku zakon objął opieką duszpasterską kilka parafii na Ziemiach Zachodnich, w tym sanktuarium maryjne w Gietrzwałdzie oraz parafię w Ełku, Drezdenku i Nowym Drezdenku. W 1952 powstała prowincja polska, na czele której stoi wizytator (prowincjał), rezydujący w Krakowie. Tutaj też znajduje się nowicjat i seminarium duchowne. W 1990 zakon odzyskał opactwo w Mstowie. W 2005 roku kanonicy otworzyli Ośrodek Terapii Uzależnień OTU. Podjęli też posługę duszpasterską wśród Polonii w Wielkiej Brytanii i Francji oraz w Wawiórce na Białorusi.
Znani polscy kanonicy laterańscy Stanisław Kazimierczyk - święty Kościoła katolickiego Józef Stramek (1935-2023) - od 1976 r. proboszcz parafii Bożego Ciała w Krakowie, od 2002 proboszcz i kustosz sanktuarium maryjnego w Gietrzwałdzie.