Koncepcja ta spełniała wymogi estetyczne, ale również odzwierciedlała zasady równości – każdy dom znajdował się w takiej samej odległości od centrum i można było sprawiedliwie podzielić działki. Zewnętrzny pierścień stanowiły pola uprawne. W 1923 roku wybudowano zawodową szkołę rolniczą dla dziewcząt, a w 1926 roku szkołę podstawową. Początkowo murowanymi budynkami były jedynie zabudowania gospodarcze (stajnie, obory itp.), a pozostałe domy były drewniane. Dopiero od 1933 roku rozpoczęto budowę murowanych domów mieszkalnych. Wcześniej, bo w grudniu 1932 roku doszło do ataku na moszaw. Arabska milicja dowodzona przez Izz ad-Din al-Kassama wrzuciła na teren osady granat ręczny, którego wybuch zabił dwóch osadników. Podczas arabskiego powstania (1936–1939) moszaw była narażony na ataki z pobliskich arabskich wiosek. Aby temu zapobiec, brytyjskie władze mandatowe wybudowały w moszawie fort policji Nahalal (Fort Tegart). W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że moszaw Nahalal miał znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego. Arabowie odrzucili tę Rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Palestynie.