Umaszczenie fenka przyjmuje barwy piaskowe i kremowe, niekiedy jasnopłowe, czerwone czy szare. Brzuszna strona ciała jest bledsza niż grzbietowa, prawie biała. Górne części kończyn zabarwione są czerwonawo, piaskowo u osobników z północy Afryki, białawo natomiast u tych żyjących bardziej na południe. Bledsze ubarwienie odróżnia zwierzę od sympatrycznego lisa piaskowego. Wbrew pozorom futro jest grube i gęste, także na stopach. Podszerstek ma 2,8 cm. Grube (3,5 cm) futro pokrywa także ogon zwierzęcia, cechujący się ciemną plamą w okolicy gruczołu ogonowego oraz ciemnym końcem. Ciemny koniec ogona spotyka się też u innych gatunków lisa jak lis afgański czy lis przylądkowy.
Kręgosłup obejmuje 7 kręgów szyjnych, 13 piersiowych i 7 lędźwiowych. Te ostatnie mają najdłuższe wyrostki kolczyste, 1,18 razy dłuższe niż w odcinku piersiowym, nieznacznie tylko dłuższe od szyjnych.
Samica dysponuje 3 parami sutków. Samiec posiada kość prącia o trójkątnym przekroju, wymiarów 31 na 3 mm, proksymalnie w jednej trzeciej zakrzywioną do góry, a w dalszym przebiegu prostą.
Kończyny są krótsze niż u lisa piaskowego. Poduszki pokrywają włosy, chroniące przed gorącym podłożem i ułatwiające chodzenie po luźnym piasku.