Początkowo minikomputer SMC-3 przetwarzał dane przygotowane przez SMC-2s wsadowo, rychło jednak zmieniono to na pracę on-line. Był to przykład efektywnego zastosowania techniki komputerowej do zautomatyzowania najbardziej czasochłonnych czynności w procesie przygotowania prognozy zagrożenia tąpaniami. Pozostałe wady wyeliminowano przez zaprojektowanie urządzenia transmisji sygnałów sejsmoakustycznych TSA-32, odpornego na zakłócenia dzięki zastosowaniu: transmisji naturalnej, prądowej, linii symetrycznych, zintegrowanego z geofonem wzmacniacza oraz łatwiejszego w eksploatacji, dzięki zastosowaniu iskrobezpiecznego zasilania z powierzchni. Nowa transmisja skłoniła też konstruktorów do zaprojektowania interfejsu minikomputera, co pozwoliło wyeliminować urządzenie SMC-2s. Doświadczalną instalację minikomputera PRS-4 z transmisją TSA-32 zainstalowano w kopalni POKÓJ, w 1978 roku. Pozytywne rezultaty eksploatacji pozwoliły przygotować prototyp systemu SAK.