W kilka dni później w Białej Cerkwi kolejna rada ogłosiła hetmanem Jurija Chmielnickiego.
Po tej radzie Wyhowski wycofał się z życia politycznego, co jednak nie uratowało mu życia – został zabity bez sądu 26 marca 1664.
Rządy Jurija Chmielnickiego Zaraz po wyborze na urząd hetmana Jurij skierował się z wojskiem w kierunku Dniepru, na spotkanie z księciem Aleksym Trubeckim, wysyłając wcześniej do niego posłów. Według Chmielnickiego warunkami dalszego sojuszu z Rosją było usunięcie wszystkich rosyjskich garnizonów z wyjątkiem Kijowa, oddanie wojsk rosyjskich na Ukrainie pod dowództwo hetmana, zakaz prowadzenia negocjacji ze starszyzna kozacką z pominięciem hetmana, prawo głosu w rozmowach międzypaństwowych dotyczących Ukrainy.
Trubecki zaprosił Chmielnickiego na osobiste pertraktacje do Perejasławia. Tam zwołał 27 października 1659 kozacką radę (którą tworzyła głównie promoskiewska starszyzna z Lewobrzeżnej Ukrainy), otoczoną przez 40-tysięczne wojska rosyjskie. Rada zatwierdziła Chmielnickiego jako hetmana, jednak w zamian autonomia kozacka została drastycznie ograniczona w wyniku podpisania przez niego artykułów perejasławskich.