Podczas wojny napoleońskiej w 1792, w mieście stacjonowały oddziały dwóch stron. Tkacze i garbarze musieli płacić podatki na cele wojskowe. Cechy wprowadziły wolność wykonywania zawodu, w wyniku czego wiele fachowców stało się bezrobotnymi. Od 1798 okręg St. Wendel należał do okręgu Saarbrücken, w departamencie Saary. Sytuacja w mieście się ustabilizowała i stopniowo przybywało coraz więcej mieszkańców. Zburzono górną bramę miejską przy Kelsweilerstraße oraz most nad Todbach, w obecnym miejscu Bahnhofstraße wybudowano most nad Blies.
W 1814 książę Ernest I dostał za wygrane wojenne okręgi St. Wendel, Grumbach i Baumholder (razem około 20 tysięcy mieszkańców). Od 1816 obszar nazwano księstwem Lichtenberg i był on eksklawą Sachsen-Coburg-Saalfeld. Na granicy księstwa opiera swój obecny zasięg Okręg Kościoła Ewangelickiego St. Wendel. Rządy księcia odnosiły sukcesy w szczególności w gospodarce, chciał on również zmniejszyć wpływy państwowej kontroli sądowniczej. W Lichtenberg zmalało zaufanie do niezależnego wymiaru sprawiedliwości. Ludność po utworzeniu Landratu miała nadzieję na wspólne decydowanie o ustawodawstwie, polityce podatkowej itp., jednak Ernest I decydował o wielu sprawach samodzielnie. Wśród ludności wzrastało niezadowolenie. W ciągu ruchu liberalnego po Hambacher Fest w 1832 nasiliła się dyskusja.