Euzebiusz napisał, że za punkt wyjścia do swoich kanonów wziął Harmonię czterech Ewangelii«Diatessaron», tj. muzyczny kwartet, słowo zapożyczone z terminologii muzycznej dla oznaczenia połączenia czterech Ewangelii. Niektórzy ze średniowiecznych autorów omyłkowo utożsamiali ten Diatessaron z Diatessaronem Tacjan., zestawioną przez Ammoniusza z AleksandriiNieraz mylono go z Ammoniuszem Sakkasem, platonikiem i neopitagorejczykiem., który ułożył paralelnie fragmenty Ewangelii Mateusza z odpowiadającymi im fragmentami pozostałych Ewangelii. Porządek ewangelicznego tekstu zachowany został tylko dla Mateusza. Teksty pozostałych Ewangelistów zostały uporządkowane według chronologii tekstu Mateusza. Nie zostały przedstawione w pełni, jedynie w tej mierze, w jakiej odnalazły paralele u Mateusza. Euzebiusz postanowił opracować system odniesień do paralelnych miejsc w taki sposób, aby nie naruszyć całości tekstu pozostałych Ewangelii, a jednocześnie dopomóc czytelnikowi w odnalezieniu tekstów paralelnych pozostałych Ewangelistów. Przy opracowaniu swoich kanonów Euzebiusz wykorzystał perykopy Ammoniusza, nieco je modyfikując. Przyjęty przez Euzebiusza podział perykop otrzymał nazwę Sekcje Ammoniusza.