Część z nich poświęciła działalności Biblioteki Dziecięcej Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, część literaturze dziecięcej (m.in. cykl w „Wychowaniu w Przedszkolu” w latach 1949–1954 o twórczości takich autorów, jak Julian Tuwim, Stanisław Jachowicz, Maria Kownacka oraz o baśniach ludowych). Była, wspólnie z Ireną Słońską i Krystyną Kuliczkowską, współautorką koncepcji i autorką wielu haseł w Małym słowniku literatury dla dzieci i młodzieży (1964).
Po wymuszonym odejściu od bibliotekarstwa dziecięcego Maria Arnoldowa powróciła do swoich dawnych zainteresowań historycznych, będąc aktywną również jako emerytka. Już w latach 1947–1948 odnowiła współpracę z zespołem kontynuującym Bibliografię historii polskiej. Od 1952 uczestniczyła w pracach Komisji Badań Dawnej Warszawy oraz Pracowni Atlasu Wczesnośredniowiecznego pod kierunkiem profesora Adama Wolffa. Na potrzeby Komisji Badań Dawnej Warszawy Maria Arnoldowa opracowała skorowidz osób i nieruchomości Starej Warszawy na podstawie ksiąg radzieckich i ławniczych, a także skorowidz ulic wewnątrz murów i poza nimi;