Przeszła na emeryturę wraz z końcem sierpnia 1958.
Kładąc przez lata nacisk na dobór odpowiedniego księgozbioru na potrzeby bibliotek dziecięcych, Maria Arnoldowa uczestniczyła w pracach szeregu gremiów opiniodawczych w tym zakresie. Zasiadała w komisji recenzyjnej książek dla dzieci przy zespole bibliotekarek dziecięcych Biblioteki Publicznej miasta stołecznego Warszawy. W latach 1934–1939 była członkiem Komisji Oceny Książek do Czytania dla Młodzieży Szkolnej przy Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Analogiczne zadania związane z doborem lektur szkolnych wykonywała po wojnie jako członek Komisji Wydawniczej przy Urzędzie Rady Ministrów (1945–1959). Oceniała też pozycje literatury zagranicznej (angielskiej, francuskiej, niemieckiej, rosyjskiej) napływające do „Naszej Księgarni”, pod kątem ich możliwej publikacji w Polsce. W 1947 uczestniczyła w ogólnopolskim zjeździe na temat literatury dziecięcej, zorganizowanym przez Ministerstwo Kultury i Sztuki, na którym wygłosiła referat Polska literatura dla najmłodszych, wnioskując o powołanie specjalistycznej instytucji naukowej zajmującej się obiektywną oceną lektur. Brała też udział w innych licznych konferencjach i naradach na ten temat, m.in. organizowanych przez „Naszą Księgarnię”, oraz publikowała artykuły.