thumb|165 px|Hetman Pawło Połubotok (XVIII lub XIX wiek) thumb|165 px|Herb Pawła Połubotoka
Pawło Połubotok, Paweł Połubotok (ukr. Павло Леонтійович Полуботок) (ur. ok. 1660, zm. 29 grudnia 1724) – hetman nakaźny w Naddnieprzu w latach 1722–1724 po śmierci hetmana Iwana Skoropadskiego, pułkownik czernihowski. Walczył o niezależność ziem ukraińskich, o ograniczenie władzy carskiej i przeciwko niszczeniu resztek kozackiej niezależności na Ukrainie LewobrzeżnejNatalia Jakowenko: Historia Ukrainy od czasów najdawniejszych do końca XVIII wieku. Lublin 2000, s. 343Detektyw na tropie złota Hetmana, autor Ігор Малишевський (ukr.).
W 1706 został mianowany, podobnie jak ojciec, pułkownikiem czernihowskim; nie poparł powstania Mazepy. W 1708 na radzie w Głuchowie zaproponowano jego kandydaturę na stanowisko hetmana, ale Piotr I nie zatwierdził wówczas tego wyboru.
Młodość Pawło Połubotok urodził się około roku 1660 w rodzinie pułkownika czernihowskiego Leona Połubotoka. Wraz z ojcem należał do sojuszników Iwana Samojłowicza, następnie wspierali Iwana Mazepę. W 1706 roku został pułkownikiem rodzimego pułku. W czasie powstania Mazepy (wojny Rosji ze Szwecją) pozostał poza teatrem działań.