Świnia brodata (Sus barbatus) – gatunek lądowego ssaka z rodziny świniowatych. Duża świnia z wyglądu przypominająca świnię palawańską, o rzadkim futrze i charakterystycznej brodzie na pysku. Wyróżnia się 2 podgatunki. Zamieszkuje Borneo, Sumatrę, mniejsze indonezyjskie wyspy oraz kontynentalną Malezję. Zasiedla lasy dwuskrzydłowatych. Jest wszystkożercą, ale bazuje w znacznym stopniu na owocach. Gatunek narażony na wyginięcie.

Budowa thumb|left|W wyglądzie świni brodatej zwraca uwagę broda jasnych włosów na pysku Świnia brodata jest dużą świnią. Długość głowy i tułowia odyńca świni brodatej wynosi od 137 do 152 cm, przy czym istnieją doniesienia mówiące o 208 cm. Samica nie dorównuje mu wielkością, mierząc od 122 do 148 cm. Dla porównania nieco mniejsza, podobna z wyglądu świnia palawańska osiąga od 100 do 160 cm, mniejsza świnia wisajska tylko 100 cm. Długość ogona świni brodatej wynosi od 17 do 26 cm, czyli 1–2 cm więcej niż u świni palawańskiej. Wysokość wynosi 90 cm, a więc odmiennie 10 cm mniej niż u gatunku z wyspy Palawan. Tylka stopa osiąga między 27 a 32 cm. Waży świnia brodata najczęściej od 58 do 83 kg, przy czym samce są cięższe od macior. Jest to mniej od świni palawańskiej (do 150 kg) czy nawet wisajskiej (ok.