80 kg), nie mówiąc już o przerastających wszystkie wymienione niektórych podgatunkach dzika euroazjatyckiego. Niemniej przy sprzyjających warunkach zdarzają się osobniki ważące i 200 kg, a więc więcej od wymienionych świń poza osiągającym i 320 kg dzikiem.
Dymorfizm płciowy jest u świni brodatej słabiej wyrażony niż u jej krewnych świń.
Ciało pokrywa rzadkie futro. Zwraca uwagę broda. Z pyska sterczy pasiasta szczecina włosów skierowanych ku przodowi, porastają też okolicę żuchwy. Podgatunek nominatywny, zwłaszcza odyniec, ma na policzkach długie, sterczące wibryssy. Natomiast u podgatunku S. b. oi włosy na policzkach są krótsze, dłuższe zaś na pysku, zwichrowane. Większość futra zabarwiona jest czarniawo u młodszych osobników do bladego czerwonego brązu, żółci i szarości, bądź płowej bieli noszonych przez dorosłe zwierzęta. Wyłamują się z tego prosięta, noszące podłużne pasy barwy ciemnego brązu i białawej do płowej. Podobne pasy występują u młodych wielu innych świń. Niezależnie jednak od pierwotnego koloru futra świnia brodata zdaje się być najczęściej koloru błota, którym jest ubrudzona.