Garnizon Famagusty bronił miasta przez jedenaście miesięcy wbrew wszelkim – nawet najbardziej optymistycznym założeniom – przeciwko przeważającym siłom nieprzyjaciół i bez nadziei pomocy ze strony Wenecji. W dodatku Turcy wprowadzili udoskonalenia w pracach oblężniczych – na całej długości murów miejskich usypali wał ziemny do wysokości blanków, skąd łatwiej było im prowadzić ostrzał wnętrza miasta. Jednocześnie kopali tunele pod fortyfikacjami w celu podminowania i zawalenia całych ich fragmentów. Oblężeni kopali z kolei kontrtunele i wycinali górników.
W lipcu 1571 Turkom udało się w końcu podminować i zburzyć fragment murów na wysokości cytadeli. Przez wyłom ich wojska runęły do wnętrza twierdzy, ale zostały odparte przy znacznych stratach z obu stron. Oblężenie zbliżało się jednak do końca. Wobec panujących w mieście głodu i chorób oraz niemal całkowitego wyczerpania amunicji, Bragadin zdecydował się 6 sierpnia na kapitulację.