Zabłocki debiutował w okresie socrealizmu i prężnej działalności artystów związanych ze szkołą sopocką. Znaczący wpływ na jego twórczość miał udział w 1955 roku w warszawskiej wystawie młodego malarstwa „Arsenał” oraz Piotr Potworowski. W tym czasie powstały m.in. Pejzaże z wyobraźni, które ewoluują w kierunku abstrakcji geometrycznej z elementami symbolicznymi. Na początku lat 80. XX wieku w cyklach Ptaki i Ptakodemony pojawiają się ekspresyjne przedstawienia ptaków.
Wynikiem podróży są: Pejzaże włoskie, Pejzaże z Kuby, Pejzaże z Meksyku, Świątynie, Ludzie Ankary.
Obrazy Jerzego Zabłockiego posiadają: Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy, Biblioteka Polska w Paryżu, Urząd Miasta Sopotu, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie oraz prywatni kolekcjonerzy w Polsce, Europie, Turcji i Japonii.
Wystawy Miał około 40 wystaw indywidualnych, m.in.: