W 1508 odnotowana została w powiecie poznańskim Królestwa Polskiego i należała do parafii Komorniki.
Pierwszy zapis o miejscowości pochodzi z 1237 z dokumentu wystawionego przez kancelarię księcia wielkopolskiego Władysława Odonica dla biskupstwa poznańskiego gdzie miejscowość odnotowano w języku łacińskim „rescriptum in Plevis” .
W 1307 biskup poznański Andrzej Zaremba zezwolił Tomaszowi oraz jego synom Miłochowi, Jakubowi i Mikołajowi, ludziom ze swojej wsi Plewiska, na wykup sołectwa w Komornikach koło Poznania od dotychczasowego sołtysa Gertrama lub Bertrama, mieszczanina poznańskiego.
Zachowała się treść aktu lokacyjnego wsi na prawie niemieckim z dnia 18 października 1335. Biskup poznański Jan Łodzia herbu Łodzia sprzedał Pawłowi oraz jego bratu Michałowi w celu lokowania Plewisk na prawie niemieckim 4 łany, 8 łanów flamandzkich położonych na końcu wsi. Biskup zastrzegł sobie 4 łany na folwark, które miały zostać podzielone między nimi po połowie. Przydzielił także 1/3 opłat sądowych należnych sołtysom oraz dochody z przynależności sołectwa, a więc z karczmy, jatki mięsnej, ławy chlebowej i szewskiej, od kowala w proporcji 2/3 dla Pawła, a 1/3 dla Michała. Dla siebie biskup zarezerwował karczmę.