Tam też redagował w latach 1957–1973 jeden z najciekawszych albańskich magazynów literackich, wydawanych na emigracji – pismo Shejzat (Plejady). W samej Albanii był regularnie obiektem ataków, zaś jego dzieła traktowano jako przykład literatury faszystowskiej.

Bogaty dorobek literacki Koliqiego z okresu emigracji skupiał się na problemie konfrontacji tradycyjnych wartości kultury albańskiej i prawa zwyczajowego z kulturą Zachodu. Jego twórczość niedostępna w Albanii, w okresie rządów Envera Hodży została odkryta dopiero w latach 90. XX wieku, już po śmierci autora.

Imię Koliqiego nosi szkoła francusko-albańska w Tiranie, a także ulice w Tiranie, Szkodrze i w Shirokë.

Dzieła opublikowane 1924: Kushtrimi i Skanderbeut (Wezwanie Skanderbega), Tirana. 1929: Hija e maleve (Duch gór), Zadar. 1933: Gjurmat e stinve (Ślady pór roku, poezja), Tirana. 1935: Tregtar flamujsh (Handlarz sztandarów), Tirana. 1941: Symfonija e shqipevet (Symfonia orłów), Tirana. 1959: Kangjelet e Rilindjes (Pieśni Odrodzenia), Rome. 1960: Shija e bukës së mbrûme (Smak chleba na zakwasie). 1963: Antologia della lirica albanese (Antologia liryki albańskiej), Mediolan. 1972: Saggi di letteratura albanese (Eseje o literaturze albańskiej), Florencja. 1992: Djepi i arit : novelë, Szkodra 1995: Hanë gjaku: tregime dhe novela të zgjedhura (Krew Hany: