Przez pierwsze kilkanaście lat pracy w warszawskiej Bibliotece Publicznej kierowała kolejno dwiema osiedlowymi bibliotekami dla dzieci i młodzieży (przy ulicy Okrąg, następnie przy ulicy Wilczej). W ramach propagowania wśród młodych czytelników dobrej literatury utrzymywała kontakt z pisarzami, m.in. Haliną Rudnicką. Od 1970 pracowała w Bibliotece Publicznej m. st. Warszawy – Bibliotece Głównej przy ulicy Koszykowej: początkowo w Dziale Bibliologii, od 1972 jako kierownik Oddziału Uzupełniania Księgozbiorów Bibliotek dla Dzieci w Dziale Obsługi Sieci, od 1975 w Dziale Instrukcyjno-Metodycznym, gdzie zajmowała się przeglądem nowości wydawniczych pod kątem ewentualnych zakupów oraz nadzorem nad czytelniami naukowymi, a od 1982 nad bibliotekami zakładowymi i szpitalnymi. Jednocześnie stale podnosiła swoje kwalifikacje zawodowe, w 1961 kończąc studia magisterskie na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, w 1963 odbywając kurs dla bibliotekarzy dziecięcych w Jarocinie, wreszcie w 1975 składając egzamin na bibliotekarza dyplomowanego w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.