Bogumiła Krassowska przeszła na emeryturę wraz z końcem 1988, by już w kwietniu 1989 powrócić do pracy w bibliotece w wymiarze połowy etatu. Przez kolejne dwa lata zajmowała się stworzeniem Izby Pamięci Marii Kownackiej w żoliborskim mieszkaniu pisarki. Zmarła w 1982 Maria Kownacka zapisała Bibliotece Publicznej miasta stołecznego Warszawy mieszkanie i księgozbiór; mieszkanie stało się niebawem częścią działu Muzeum Książki Dziecięcej. Krassowska zajęła się uporządkowaniem i inwentaryzacją księgozbioru, opracowała katalog alfabetyczny, przeprowadziła również prace porządkowe wśród rękopisów, listów i fotografii. Nadzorowała też prace remontowe w celu zachowania wystroju zgodnego z wolą zmarłej pisarki. Po przygotowaniu Izby Pamięci do udostępniania przyjmowała wycieczki szkolne, przygotowując dla nich model lekcji bibliotecznej. W pracach tych Krassowska utrzymywała kontakt z rodziną Marii Kownackiej. Założyła Kółko Przyjaciół Izby Pamięci Marii Kownackiej, a w działającym przy Izbie Kole Towarzystwa Przyjaciół Dzieci pełniła funkcję sekretarza.