W 1991 zakończyła pracę w Muzeum Książki Dziecięcej; pozostałe cztery lata aktywności zawodowej poświęciła na prace bibliograficzne. Wraz z Aliną Grefkowicz kontynuowała opracowanie bibliografii polskiej literatury dziecięcej za okres międzywojenny, zapoczątkowane przez Marię Gutry, Felicję Neubert i Alinę Łasiewicką. Rezultatem kilkuletniej pracy stała się publikacja Bibliografia literatury dla dzieci i młodzieży 1918–1939: literatura polska i przekłady, wydana nakładem Biblioteki Publicznej miasta stołecznego Warszawy w 1995. Bogumiła Krassowska, ze względu na ciężką chorobę, odeszła już wówczas ostatecznie na emeryturę (w maju 1995).
Bogumiła Krassowska uczestniczyła w licznych seminariach i konferencjach bibliotekarskich; jej referaty zostały opublikowane w „Poradniku Bibliotekarza” (Książki indiańskie w bibliotekach dla dzieci i młodzieży, 1960, nr 5/6; Udział młodzieży i dzieci w II wojnie światowej w literaturze radzieckiej tłumaczonej na język polski, 1966, nr 11/12). Współpracowała ponadto z redakcją pisma „Bibliotekarz”. Była aktywną działaczką społeczną, przewodniczyła Radzie Zakładowej Związku Pracowników Kultury i Sztuki w warszawskiej Bibliotece Publicznej, działała w Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich (m.in.