Kibuc został pierwotnie założony w środkowej części Doliny Charod, na niewielkim wzniesieniu (55 metrów p.p.m.) na południe od rzeki Charod. Został nazwany Tel Josef (pol. Pagórek Józefa) na cześć syjonistycznego lidera Josefa Trumpeldora, który zginął w 1921 roku podczas obrony osady Tel Chaj. Warunki życia były tutaj niezwykle trudne. Pionierzy mieszkali w namiotach i ciężko pracowali przy osuszaniu okolicznych bagien, na których w owym czasie powszechnie żyły bawoły wodne. Mieszkańcy cierpieli od niedostatku i chorób, zwłaszcza od malarii roznoszonej przez komary. Pomimo to, kontynuowano prace, gdyż skolonizowanie Doliny Charod było bardzo ważnym przedsięwzięciem dla organizacji syjonistycznych. Jeszcze w grudniu 1921 roku na zachodniej krawędzi doliny założono kolejne kibuce Kefar Jechezkel i Gewa. W ten sposób stworzono blok żydowskich osiedli, które były połączone z położoną na zachodzie Doliną Jezreel. Tworzyły one razem wysuniętą placówkę do dalszej kolonizacji Doliny Charod. Sam kibuc Tel Josef w pierwszych latach swojego istnienia był całkowicie związany z sąsiednim kibucem En Charod, i w rzeczywistości nie był samodzielną osadą. W 1922 roku założono w południowej części doliny kibuce Bet Alfa i Chefci-Bah. Tak duża rotacja grup osadniczych nie mogła pozostać bez wpływu na mieszkańców En Charod.