Mieszały się tutaj poglądy i idee na dalszy rozwój ruchu syjonistycznego. Dodatkową trudnością był brak środków utrzymania. W latach 1921–1923 batalion pracy z kibucu Tel Josef cierpiał na niedostatek miejsc pracy. Funkcjonowanie samego kibucu było wspierane przez organizacje syjonistyczne, jednak członkowie batalionu musieli szukać zatrudnienia w innych częściach kraju. Wzbudziło to niezadowolenie, a w jego wyniku zrodziły się silne kontrowersje. W lipcu 1923 roku doszło do ideologicznego sporu z mieszkańcami sąsiedniego En Charod, a następnie do wewnętrznego rozłamu - zwolennicy lewicowej syjonistycznej partii politycznej Achdut ha-Awoda wyprowadzili się z En Charod do Tel Josef, a pozostali mieszkańcy En Charod ściśle związali się z żydowską centralą związków robotniczych Histadrut (w 1927 najbardziej lewicowi mieszkańcy wyjechali do ZSRR). Rozwojowi gospodarczemu sprzyjał dostęp do linii kolejowej Doliny – od 1925 roku przy sąsiednim kibucu En Charod znajdowała się stacja kolejowa. W kwietniu 1927 roku kibuc odwiedził czechosłowacki prezydent Tomáš Masaryk. Była to pierwsza wizyta głowy państwa w Brytyjskim Mandacie Palestyny. W sierpniu 1927 roku utworzono organizację Zjednoczony Kibuc, zrzeszającą liczne kibuce. Organizowano tutaj kursy nauki rolnictwa dla nowych imigrantów oraz wspierano zakładanie nowych osiedli.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tel Josef · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.