Mniej więcej w tym samym czasie przedstawiciele organizacji syjonistycznych, Dov Hoz i Icchak Ben-Jaakow, kupili około 600 hektarów ziemi od wsi Tamra. Miejsce to przeznaczono pod założenie nowego moszawu Ramat Cewi.
Grupa założycielska moszawu zawiązała się w latach 30. XX wieku. Przez kilka lat zdobywali oni potrzebnego doświadczenia i uczyli się rolnictwa w żydowskich osadach w Galilei i Samarii. Pod koniec 1941 roku amerykańska organizacja żydowska B’nai B’rith wyłożyła darowiznę w wysokości 100 tys. $. Środki te posłużyły do założenia pod koniec stycznia 1942 roku moszawu Ramat Cewi. Pierwszymi mieszkańcami nowej osady było dwóch pionierów, którzy zamieszkali w namiocie na wykupionym żydowskim polu. Stopniowo dołączyli do nich kolejni mieszkańcy, którzy w tamtym czasie w większości byli członkami żydowskiej organizacji paramilitarnej Irgun z oddziału Ha-Galil. Początkowo moszaw nazywał się Tamra (hebr. תמרה). Warunki życia były niezwykle ciężkie. Brakowało drogi dojazdowej, a wodę pitną donoszono pieszo w baniakach z pobliskiego kibucu Gewa (okoliczne źródła były w rękach arabskich właścicieli, którzy odmawiali Żydom dostępu do wody). Sytuacja uległa pewnej poprawie w 1946 roku, dzięki czemu rok później do moszawu przyjechało 12 nowych rodzin.