Park Miejski w Legnicy – najstarszy i największy legnicki park miejski, położony w centralnej części miasta, w obrębach geodezyjnych Stare Miasto i Ochota, liczący 58 ha powierzchni. Granicę parku wyznaczają (oglądając mapę zgodnie z ruchem wskazówek zegara): pl. Wilsona, al. Orła Białego, ul. Zielona, ul. Jordana, al. Hetmańska, al. Zygmunta Krasińskiego, rzeka Kaczawa, rzeka Młynówka, ul. Stroma, ul. Mickiewicza, koryto zasypanej części Młynówki, ul. Powstańców Śląskich i ul. Witelona.
Historia Do XIX wieku Pierwsze wzmianki o gruntach, na których znajduje się dzisiejszy park miejski w Legnicy, sięgają już okresu średniowiecza. Z 1316 r. pochodzą bowiem źródła mówiące o zakupie przez miasto od księcia Bolesława III rozległych łąk przyległych do dzisiejszej ulicy Mickiewicza – błoń. Kolejne konkretne informacje odnośnie do legnickich terenów ogrodowo-parkowych swoje korzenie mają już w XVIII w. – tu szczególnie pomocne są rysunki Wernhera z 1757 r. przedstawiające miasto oplecione spacerowymi alejami lipowymi. Jedną z takich alei, rozwiniętą po likwidacji fortyfikacji grodzkich była droga, ciągnąca się od Zamku Piastowskiego, poprzez Bramę Wrocławską i wzdłuż cmentarzy parafialnych kościołów pw. św. Piotra i Pawła oraz Najświętszej Marii Panny do mostów na Kaczawie i Młynówce.