Prowadził także badania naukowe z zakresu florystyki i fitogeografii. Liczne dane florystyczne publikował w krótkich doniesieniach, sprawozdaniach, a także w obszerniejszych rozprawach. Kilka jego publikacji dotyczyło np. występowania w Prusach Zachodnich współcześnie i w przeszłości kotewki orzecha wodnego Trapa natans. Obszerne opracowanie o występowaniu w Prusach Zachodnich i potrzebach ochrony poświęcił w 1895 trzem taksonom: jarzębowi brekinii Sorbus torminalis, jarzębowi szwedzkiemu S. intermedia i formie płaczącej świerka pospolitego Picea abies f. pendula. Kilka publikacji poświęcił także cisowi pospolitemu Taxus baccata. Wydany w 1900 roku podręcznik botaniki leśnej „Forstbotanisches Merkbuch” zawierał charakterystykę lasów i wykaz drzew pomnikowych w Prusach Zachodnich.
Był członkiem wielu towarzystw naukowych, m.in. Brandenburskiego Towarzystwa Botanicznego (Botanische Verein der Provinz Brandenburg) i Towarzystwa Badań Przyrodniczych w Gdańsku (Naturforschende Gesellschaft in Danzig), w którym przez prawie 30 lat pełnił funkcję sekretarza.