Był prezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w latach 1947–1950, zasłużonym dla połączenia Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, w którym pełnił funkcję prezesa Głównej Komisji Rewizyjnej PTTK w latach 1950–1955Członkowie Towarzystwa Tatrzańskiego, Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, wyd. II popr. i uzup., 2005, s. 44.. 17 grudnia 1950 r. podczas I Walnego Zjazdu PTTK otrzymał godność Członka Honorowego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Działał również w Polskim Związku Narciarskim, Towarzystwie Ochrony Przyrody, Lidze Popierania Turystyki i Związku Ziem Górskich. W czasie studiów wstąpił do Polskiego Towarzystwa Geograficznego, był jego sekretarzem. Wraz z kolegą z harcerstwa Janem Chranickim był współtwórcą stukilometrowego szlaku turystycznego wokół Krakowa. Popularyzował geografię w wykładach krakowskiej rozgłośni Polskiego Radia, prowadził tam piątkowy „Poradnik turystyczny” a zimą prezentował „Komunikat śniegowy”, pisał liczne artykuły do prasy krakowskiej, w szczególności do dodatków „Kuriera Krakowskiego”.