W 1910 roku został profesorem nadzwyczajnym neurologii.
Był porucznikiem lekarzem (Oberarzt) w rezerwie pruskiej armii i został dwukrotnie odznaczony. Podczas I wojny światowej wspólnie z Oppenheimem i Borchardtem organizował lazaret dla żołnierzy z urazami układu nerwowegoBorchardt, Moritz. W: Andreas Nachama, Elke-Vera Kotowski, Julius Hans Schoeps, Hermann Simon (Hrsg.): Juden in Berlin: Biografien. Henschel, 2005 , s. 48..
Działał w społeczności żydowskiej judaizmu reformowanego, jako przedstawiciel berlińskiej synagogi był świadkiem historycznego wystąpienia cesarza Wilhelma II 4 sierpnia 1914 roku w Reichstagu. W 1914 roku znalazł się wśród sygnatariuszy propagandowej listy poparcia dla uczestnictwa Niemiec w I wojnie światowejErklärung der Hochschullehrer des Deutschen Reiches. Berlin, 1914..
Był jednym z założycieli Towarzystwa Niemieckich Neurologów (Gesellschaft Deutscher Nervenärzte); należał do Berlińskiego Towarzystwa Neurologii i Psychiatrii (Berliner Gesellschaft für Psychiatrie und Neurologie).