Posadzono 60 hektarów drzew, głównie sosny, cyprysów i szarańczynów strąkowych, ale także sad z jabłoniami, śliwami, oliwkami i winoroślą. Utworzono stado hodowlane owiec i fermę drobiu. Kontynuowano także nieustanną pracę oczyszczania pól z kamieni, wywożąc sterty gruzu kamiennego po każdej orce. W 1944 roku w kibucu zorganizowano Festiwal Tańca (do 1968 r. odbyło się jego pięć kolejnych edycji). W 1947 roku kibuc stał się bazą jednego z oddziałów kompanii szturmowych Palmach.
W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że kibuc Dalijja miał znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego. Arabowie odrzucili tę rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Palestynie. Od samego początku wojny okoliczne wioski były wykorzystywane przez arabskie milicje, które sparaliżowały żydowską komunikację w całym regionie. W styczniu 1948 roku syjonistyczny działacz Josef Weitz wezwał do usunięcia mieszkańców z arabskich wiosek Dalijat ar-Rauha i al-Butajmat. W dniu 1 marca 1948 roku wioski zajęły siły żydowskiej Hagany i Irgunu. Wysiedlono wtedy ich mieszkańców.