zostało zniszczone podczas najazdu asyryjskiego króla Chazaela. Kolejne wojny i bitwy przynosiły miastu nowe zniszczenia, aż bitwa pod Megiddo w 609 roku p.n.e. przyniosła kres dawnej świetności Megiddo. Pod koniec IV wieku p.n.e. Aleksander Macedoński założył tutaj nowe miasto. Przetrwał ono do czasów stłumieniu w 135 roku n.e. żydowskiego Powstania Bar-Kochby. Rzymski cesarz Hadrian rozkazał wówczas zbudowanie przy tutejszym skrzyżowaniu dróg obozu nazwanego Legio (pol. Legion). W ten sposób Rzymianie strzegli strategicznego przejścia Wadi Ara, oraz kontrolowali linię komunikacyjną łączącą nadmorską równinę z Doliną Jezreel. Gdy w III wieku rzymskie wojska zostały wycofane, Legio stało się miastem o nazwie Maximianopolis, na cześć cesarza Maksymiana. Po podboju muzułmańskim nazwę osady zmieniono na Ladżdżun (arabskie słowo „ladżdżun” wywodzi się z rzymskiego „legio”, i oznacza legion). Krzyżowcy przywrócili mu rzymską nazwę Legio, ale używali także nazw Ligum i le Lyon. W 1182 roku miasto ponownie zajęli Muzułmanie, którzy powrócili do nazwy Ladżdżun. W 1596 roku miasto Ladżdżun zostało włączone do Imperium osmańskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Megiddo (kibuc) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.