Historia Pierwotnie w okolicy tej istniała arabska wioska Ar-Rihanija. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy w 1922 roku formalnie utworzyli na tym obszarze Mandat Palestyny. Umożliwiło to w kolejnych latach rozwój osadnictwa żydowskiego w Palestynie. W takich okolicznościach, w latach 30. XX wieku żydowskie organizacje syjonistyczne zaczęły wykupywać pierwsze grunty na Wyżynie Manassesa. Arabowie z wiosek położonych w tej okolicy byli bardzo niechętni rozwojowi żydowskiego osadnictwa i nie wyrażali zgody na sprzedaż ziemi. Pomimo to, w 1937 roku powstał kibuc En ha-Szofet, a w 1939 roku kibuc Dalijja. W konsekwencji arabskiego powstania w Palestynie (1936–1939) żydowska organizacja paramilitarna Hagana utworzyła w ich sąsiedztwie ośrodek szkoleniowy Dżo’ara. Lokalizacji tej sprzyjało izolowane położenie i stosunkowo niewielka obecność brytyjskich sił policyjnych w okolicy. W latach 1938–1948 przeszkolenie przeszło ponad tysiąc oficerów, którzy później tworzyli podstawy Sił Obronnych Izraela. Podczas II wojny światowej Brytyjczycy wzmocnili swoją współpracę z Haganą, tworząc i szkoląc kompanie szturmowe Palmach. W pobliskim kibucu Miszmar ha-Emek w kwietniu 1942 roku zorganizowano pierwszy kurs sabotażu dla komandosów Palmach.