Prawdopodobnie jednak rozbudowa konfucjanizmu podjęta przez neokonfucjanistów miała swoje źródło w dużym stopniu raczej w innym punkcie widzenia, który zajmowali oni wyrastając w kulturze przesiąkniętej wpływami buddyjskimi i taoistycznymi, co powodowało, że posiadali oni odmienną hierarchię ważności poszczególnych kwestii niż ich starożytni poprzednicy i stąd inne spojrzenie na klasyczne teksty, co skutkowało ich odmienną interpretacją. Stąd oprócz samego konfucjanizmu podstawowym źródłem myśli neokonfucjańskiej był także buddyzm, a w szczególności buddyzm chan, oraz taoizm, który wpłynął szczególnie na neokonfucjańską kosmologię.
Szkoła zasad Pierwszym ważnym neokonfucjanistą epoki Song był Shao Yong (1011 – 1077), który poświęcił się głównie numerologicznym spekulacjom na temat Księgi Przemian, mającym odkryć zawartą w niej kosmologię. Poświęcał on niewiele uwagi kwestiom istotnym dla późniejszych neokonfucjanistów i Zhu Xi nie zaliczył go później do ortodoksyjnej linii przekazu. Inaczej rzecz miała się z Zhou Dunyi (1017 – 1073), którego Zhu Xi uznał za pierwszego mistrza neokonfucjanizmu. Zhou Dunyi tak samo jak Shao Yong był zainteresowany kosmologią Księgi Przemian.