Jest to warunek wstępny do zaawansowanych ćwiczeń w samjamie, na którą składa się dharana, dhajana i samadhi.
Szósty stopień, dharana (koncentracja), oznacza tyle co zdolność umysłu do skupienia się na jednym wybranym obiekcie przez dowolnie długi czas. Obiektem tym mogą być przedmioty, myśli, odczucia, a także oddech lub pustka będąca następstwem nie uczestniczenia we wszelkich wrażeniach zmysłowych, w tym myślach i uczuciach.
Siódmy stopień, dhjana (medytacja), jest stanem wynikłym z długotrwałej koncentracji. Podczas gdy koncentracja dokonywała się na obiektach podmiotowych, choćby tak subtelnym jak myśli czy pustka, to medytacja tyczy wprowadzenia umysłu w stan, w którym następuje zatopienie umysłu w obiekcie koncentracji, tak że doznaje się wiedzy ogólnej o przedmiocie. Na przykład, skupienie umysłu na śmierci ukochanego psa należy do dharany, ale skupienie umysłu na śmierci w ogóle, jako na cesze, części życia, to już dhjana.