Ósmy stopień, samadhi, stan umożliwiający kontemplację, jest stanem następującym spontanicznie po długotrwałej medytacji. Podczas, gdy w dhjanie doznawało się niejako rozszerzenia widzenia o danym przedmiocie, to w kontemplacji umysł „staje się” samym przedmiotem. Tym samym poznaje się przedmiot nie przez myśli i odczucia choćby tak subtelne jak te płynące z dhjany. W samadhi człowiek sam staje się obiektem skupienia, „widzi jego oczami”, „słyszy jego uszami”. Wyćwiczenie w kontemplacji prowadzi do uzyskania intuicji. Poprzez kontemplację różnych obiektów doznaje się intuicyjnego poznania tych obiektów. Najwyższym obiektem samadhi jest skupienie na istocie własnego umysłu.
Choć stopnie radżajogi zaczyna się w opisanej kolejności, to nie są one jak szczeble drabiny, gdzie po przebyciu wcześniejszego szczebla zapomina się o nim. Wraz z rozwojem praktyki dokłada się kolejne stopnie i praktykuje wszystkie równocześnie. Nie jest też potrzebne doskonałe opanowanie wcześniejszego stopnia, by zacząć praktykować kolejny.