W 1916 został skrytykowany przez dowództwo niemieckie, które mu nie ufało i odmówiło podporządkowania się w skali operacyjnej podczas ofensywy Brusiłowa. Na osobiste polecenie następcy tronu Pflanzer-Baltin podał się do dymisji.
Po objęciu tronu przez cesarza Karola, Pflanzer-Baltin powrócił w 1917 do służby. 8 marca 1918 został generalnym inspektorem piechoty, a w lipcu 1918 objął dowodzenie na froncie albańskim Armegruppe Albanien, gdzie odniósł wiele zwycięstw nad aliantami. Do samego końca wojny generał Pflanzer-Baltin pozostał nie pobity w polu. 1 grudnia 1918 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po wojnie osiadł w Wiedniu, gdzie zmarł, został pochowany na cmentarzu Hietzinger.
Odznaczenia Odznaczenia gen. Karla Pflanzer-Baltina to między innymi: Krzyż Zasługi Wojskowej I klasy z mieczami i dekoracją wojenną Krzyż Wielki Orderu Leopolda z mieczami i dekoracją wojenną Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy z mieczami i dekoracją wojenną Kawaler Orderu Leopolda Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy Wielki Medal Zasługi Wojennej z mieczami Gwiazda Zasługi Czerwonego Krzyż z dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej III klasy Odznaka za Służbę Wojskową II klasy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Kawaler Orderu Królewskiego Korony I klasy (Cesarstwo