Wasilij Iwanowicz Pietrow (; ur. we wsi Czernolesskoje, w guberni stawropolskiej na Kaukazie, zm. 1 lutego 2014 w Moskwie) – radziecki i rosyjski dowódca wojskowy, głównodowodzący Wojsk Lądowych Armii Radzieckiej – zastępca ministra obrony ZSRR, marszałek Związku Radzieckiego (1983), Bohater Związku Radzieckiego (1982), członek Komitetu Centralnego KPZR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR IX kadencji, doradca ministra obrony Federacji Rosyjskiej.
Życiorys Urodził się roku we wsi Czernolesskoje, położonej na terenie ówczesnej guberni stawropolskiej (obecnie Kraj Stawropolski). Służbę w Armii Czerwonej pełnił od 1939 roku. W 1941 roku ukończył kurs oficerski. W 1948 ukończył Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego, uzyskując stopień oficera dyplomowanego.
Uczestnik wojny z Niemcami od sierpnia 1941 roku. Brał udział w walkach na Frontach: Południowym, Krymskim, Północno-Kaukaskim i Zakaukaskim – pełniąc do 1943 kolejno funkcje: dowódcy plutonu kawalerii, zastępcy dowódcy szwadronu, pomocnika szefa sztabu pułku, starszego adiutanta (szefa sztabu) samodzielnego batalionu, dowódcy batalionu. W latach 1943–1944 był szefem wydziału operacyjnego sztabu brygady oraz dywizji strzelców – na Frontach: Stepowym, Woroneskim, 1 Ukraińskim i 2 Ukraińskim.