Zenon z Elei Zenon z Elei (490-440 r. p.n.e) Był innym typem filozofa niż jego poprzednicy, był apologetą i polemistą, mniej zajmował się zdobywaniem nowych praw, a częściej bronił zdobytej wiedzy i zwalczał poglądy przeciwników. Udoskonalił sztukę prowadzenia sporów, był twórcą dialektyki. Bronił jedności i niezmienności bytu, opracował cztery argumenty przeciwko ruchowi
1) Dychotomia: Przedmiot który znajduje się w ruchu musi przebyć jakąś drogę. Aby to zrobić musi najpierw przebyć połowę drogi, potem połowę połowy itd. Nigdy nie uda mu dość do celu, gdyż zawsze będzie przynajmniej mała połowa do przebycia, jest więc nieskończona liczba odcinków do przebycia, a tego w skończonym przeciągu czasu dokonać nie można, ruch jest więc niemożliwy.
2) Achilles: Najszybszy biegacz nie dogoni najwolniejszego. Achilles nie dogoni żółwia, jeśli ten go nie wyprzedzi. Goniący bowiem musi dojść najpierw do miejsca, z którego wyszedł goniony, ten zaś posunął się naprzód i tak będzie zawsze.
3) Strzała: Lecąca strzała nie porusza się w chwili teraźniejszej, lecz spoczywa w powietrzu i nie przebiega żadnej przestrzeni, tak jest w każdej chwili.