Zajmował się razem z Wagnerem-Jaureggiem metodą leczenia paraliżu postępującego gorączką, uzyskiwaną przez zakażanie pacjentów malarią. Wagner-Jauregg otrzymał za te prace Nagrodę Nobla w 1927 roku. Wagner-Jauregg napisał wstęp do monografii Gerstmanna Die Malariabehandlung der progressiven Paralyse (Springer, Wiedeń 1925).
18 czerwca 1935 roku Gerstmann, razem z Ilją Scheinkerem i Ernstem Sträusslerem przedstawił na spotkaniu Wiedeńskiego Towarzystwa Neurologii i Psychiatrii przypadek choroby, znanej dziś jako zespół Gerstmanna-Sträusslera-Scheinkera i zaliczanej obecnie do chorób prionowychHerbert Budka: Portrait des Gerstmann-Sträussler-Scheinker Syndroms (GSS). W: Prionen und Prionkrankheiten. Beat Hörnlimann, Detlev Riesner, Hans A. Kretzschmar (Hrsg.) Walter de Gruyter, 2001 . Praca ukazała się drukiem w następnym roku;