Bitwa pod Worringen – starcie zbrojne, które miało miejsce 5 czerwca 1288 r. Była to decydująca bitwa wojny o sukcesję limburską (1283–1289). Głównymi konkurentami konfliktu byli Zygfryd z Westerburga, arcybiskup Kolonii oraz Jan I brabancki.
Przyczyny wojny Powodem wojny był spór o sukcesję po Ermengardzie, jedynej córce ostatniego księcia Limburgii Walrama IV, a zarazem żonie hrabiego Geldrii Renalda I. Po śmierci Walrama, Ermengarda podarowała całą Limburgię swojemu małżonkowi. Panowanie nad tymi terenami dawało Renaldowi dominację w całej Dolnej Lotaryngii.
W roku 1283 zmarła Ermengarda. Małżeństwo było bezpotomne, co było powodem sporów o prawo dynastyczne, które nie gwarantowało sukcesji krewnym w linii żeńskiej. O tron ubiegał się hrabia Bergu Adolf V, bratanek Walrama V, którego poparło kilku władców. Po stronie Renalda I stanęli: książę Henryk (der Alte) z Limburga, hrabia Luksemburga Henryk VI, jego brat Walram z Ligny, kuzyn Walram z Valkenburga, hrabia Jülich Walram i kilku innych możnych. Wszyscy oni mieli wspólnie wybrać spośród swojego grona przyszłego władcę Limburgii.
2 lutego 1284 r. władcy zawarli porozumienie o poparciu swojego kandydata w uzyskaniu sukcesji limburskiej.