Za oficjalnego przedstawiciela interesów narodu tatarskiego władze III Rzeszy uznały E. Kirymała i jego urząd, polecając mu w czerwcu ustanowić kontakt z Symferopolskim Komitetem Muzułmańskim. W listopadzie E. Kirymał i A. Sojsał przybyli na Krym. 16 grudnia z inicjatywy SD doszło do spotkania w Symferopolu przedstawicieli SD z E. Kirymałem oraz grupą działaczy Symferopolskiego Komitetu Muzułmańskiego. Edige Kirymał poinformował o swojej dotychczasowej działalności w Berlinie oraz przedstawił plan przeniesienia na Krym ok. 25 tys. Tatarów i wyszkoleniu 600 specjalistów w dziedzinie rolnictwa i techniki rolnej. Kierownictwo Symferopolskiego Komitetu Muzułmańskiego zaoferowało całkowitą pomoc, uznając kilka dni później zwierzchnictwo berlińskiego przedstawicielstwa tatarskiego. Niemcom faktycznie chodziło jedynie o werbunek ochotników tatarskich do swoich sił policyjnych i wojskowych oraz utrzymywanie porządku na okupowanym Krymie. Ponadto zamierzali przesiedlić na Krym Niemców z Transistrii i Palestyny. Jeszcze w maju 1943 r. jeden ze starszych przywódców tatarskiego ruchu narodowego Amet Ozenbaszły, który przyjechał na Krym, wysłał do Berlina memorandum z propozycją sojuszu niemiecko-tatarskiego, ale dokument nie został nawet przekazany A. Hitlerowi.