Najlepiej poznaną jest nizyna (Lactococcus lactis), która działa bakteriobójczo na Staphylococcus aureus, Listeria monocytogenes, zapobiega rozwojowi przetrwalników, hamuje rozwój komórek wegetatywnych Bacillus, Clostridium.

Klasa II Bakteriocyny nielantybiotykowe – termostabilne białka o masie poniżej 10 kDa, podzielone na 4 podklasy. II A – Bakteriocyny pediocynopodobne – posiadają silną aktywność wobec Listeria ssp II B – Bakteriocyny dwupeptydowe – aby osiągnęły aktywność bakteriobójczą wymagane jest jednoczesne działanie obu peptydów. II C – Bakteriocyny sec-zależne – wydzielane są przy pomocy białek sec. II D – Bakteriocyny odbiegające budową, mechanizmem działania i sekrecji od poprzednich

Klasa III Bakteriocyny wysokocząsteczkowe – produkowane głównie przez Lactobacillus i Enterococcus, są inaktywowane termicznie.

Klasa IV Kompleksy białkowo – lipidowe i białkowo – węglowodanowe – do uzyskania pełnej aktywności wymagają obecności części lipidowej lub węglowodanowej w cząsteczce.